Po kilku dniach specjalnie włączyłem telewizor i - próbując nie zauważać popisów demencji Strasburgera - obejrzałem cały odcinek teleturnieju. Rzeczywiście. Była rodzina z Radomia, każdy z jej członków w koszulce z „Siłą w precyzji”. Kolejnego odcinka Sałajowie nie wygrali, ale też wstydu nie przynieśli.

Ich udział w programie był w ostatnim czasie zapewne jednym z najbardziej spektakularnych punktów w akcji promowania Radomia w Polsce. I wcale nie ironizuję. Nie mam pojęcia, czy Sałajów ktoś do tego namówił, skąd dostali koszulki (jeśli za swoje kupili – chwała im podwójna), skąd w ogóle tem pomysł – ale efekt osiągnęli większy, niż drogi reklamowy spot.

Gdyby jeszcze któryś z członków drużyny mimochodem rzucił podczas programu, że Radom jest prawie ćwierćmilionowym miastem, sukces byłby pełen. W końcu większość Polaków cały czas uważa, że jesteśmy 20-tysięczną mieściną.

Oczywiście nie jest tak, że jeden występ kilku osób w ”Familiadzie” uczyni nagle Radom ogólnie rozpoznawalnym i lubianym miejscem. Dziś na promocję miasta składa się jego rzeczywista atrakcyjność dla gości i mieszkańców, ale też setki filmików na youtubie, flashowe gierki w internecie, programy w telewizji, ogólnopolskie konkursy i konferencje... Długo by można wyliczać. Budowanie wizerunku miasta to praca na lata, która składa się (również) z tysięcy takich medialnych wydarzeń.

Tym bardziej boli, że dobre okazje są marnowane. Ze względów rodzinnych byłem obecny na rozdaniu nagród w konkursie „I ty możesz zostać radomskim Warholem", organizowanym przez Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”. Dla niezorientowanych: „Elektrowia” ogłosiła ogólnopolski konkurs na plakat promujący nasze miasto i nawiązujący  - w miarę możliwości - do Czerwca 76 oraz sztuki pop art. 

I teraz Państwo sobie wyobrażą. Rozdanie nagród. Wokół wystawa kilkudziesięciu nadesłanych  prac. Winko w kieliszkach, paluszki w szklankach - jak to na wernisażu, Francja elegancja. Dziennikarze, kamery, mikrofony. Przyjeżdża jury z Warszawy. Przyjeżdża wicemarszałek sejmiku województwa mazowieckiego („Elektrownia” podlega sejmikowi). Oczywiście dyrekcja MCSW. Rozdają te nagrody, a ja się zastanawiam – kogo tu brakuje? No tak, przedstawicieli władz Radomia! Prezydent nie przyszedł na ogólnopolską imprezę, promującą jego miasto? Cóż, pewnie zajęty... No, ale żeby chociaż wiceprezydent, albo szef wydziału kultury... Choćby jakikolwiek przedstawiciel magistratu... A tu ni chu chu.

W pierwszym momencie pomyślałem, że nikt ich nie zaprosił. Ale potem spytałem – zaproszenia poszły. Więc?

Ja mogę się tylko domyślać o co chodzi. „Elektrownia” podległa wowjewództwu to jest instytucja platformiana. Wicemarszałek jest z PO, wicedyrektor MCSW jest z PO, więc jakże to PiS-wocy będą pić ich wino i wyjadać ich paluszki. Na płaszczyźnie ogólnoplskiej to przecież dwa wrogie zakony, jedni nazywają drugich zdrajcami ojczyzny, a drudzy jednych -oszołomiami. Bóg więc raczy wiedzieć, jakie tam tarcia między województwem a miastem, jakie wzajemne złośliwości i spięcia.

Powiedzy, że to pojmuję. Ale że jednak - na poziomie lokalnym - nie można wzajemnych animozji odrzucić, albo choć na chwię uchylić – tego zrozumieć nie mogę.

Ludzie przysłali kilkadziesiąt fajnych plakatów dotyczących Radomia. Plakatów pozytywnych, czasami nawet dowcipnych, pokazujących, że z tego miasta można być dumnym, że nie jest ono szarym, zapyziałym pierdzidołem.

I co, magistrat się tym nie interesuje? Naprawdę tak trudno przyjść na to cholerne rozdanie nagród i dać jakiego pluszowego Radomira dziewczynie, która przyjechała kilkaset kilometrów, bo gdzieś tam w Polsce usłyszała o konkursie i nie wiadomo po co i dlaczego zrobiła świetny plakat o nieznanym jej Radomiu? Naprawdę tak trudno się dogadać i zrobić z tych plakatów interesujący kalendarz do rozdawania gościom magistratu?

W ogóle mam ostatnio wrażenie, że rządzący tym miastem ludzie uwielbiają strzelać sobie w stopę.

Przykładem tego jest historia z konkursem, przykładem jest też ta cała oświatowa rewolucja. Dlaczego radny Pacholec nagle rzuca pomysły rozwalenia kilku liceów? Wprawdzie zaraz radomski PiS to dementuje, ale i tak zostaje niechęć nauczycieli, rodziców i uczniów do władz właśnie.  Niechęć trwała. Po co to w ogóle było?

Jeszcze kilka takich złotych strzałów i za parę lat prezydentem zostanie tu  kolega Palikota. I walnie nam od Halinowa po Gołębiów tor wyścigowy dla Formuły 1. Dopiero będzie promocja.

Sebastian Równy