Po pierwsze więc: nie jest prawdą, jakoby strony internetowe najważniejszych instytucji państwowych padły ofiarą hakerskiego ataku.

Na tego rodzaju akty agresji od dawna już jesteśmy świetnie przygotowani. Zaraz na początku sprawowania swego zaszczytnego urzędu pan premier osobiście nakazał postawić mocne i wysokie zapory, tak zwane firewalle na wszystkie ww. strony. Są one niezawodne. Jeżeli więc dziś występują pewne – zapewniam, że przejściowe – problemy z dostępem do rządowych witryn, wynika to tylko i wyłącznie z ich niezwykłej popularności. Po prostu tylu obywateli loguje się, by poczynić elektroniczne wpisy poparcia dla władz, że następuje przeciążenie zwojów.

Sugestie, jakoby zablokowanie ww. stron miało coś wspólnego z planowanym przystąpieniem Polski do porozumienia ACTA, są więc bezzasadne. Od razu też chcielibyśmy się odnieść do manifestacji przeciwko
porozumieniu ACTA, jakie odbyły się w kilku pomniejszych miastach Polski.

Po pierwsze – liczby uczestników tych happeningów, jakie podają organizatorzy są oczywiście przesadzone. Odnotowaliśmy tylko kilkudziesięcioosobowe grupki rozwydrzonej młodzieży gimnazjalnej. Ci młodzi ludzie skakali i wołali: „Kto nie skacze, ten za ACTA!”.

Pytamy: z czyjej inspiracji skakali? Dlaczego blokowali ulice i place spokojnych polskich miast? Komu służy to skakanie? Komu zależy na sianiu niepokojów społecznych? Odpowiedź nasuwa się chyba sama.
Nasze przypuszczenia potwierdzają tragiczne wydarzenia w Kielcach, gdzie grupy warcholskiej młodzieży dopuściły się niszczenia mienia społecznego, lżenia słownego funkcjonariuszy mili... przepraszam policji obywatelskiej oraz ciskania cegłówkami w budynki użyteczności publicznej. Podeptana została też flaga Unii Europejskiej, co obiło się szerokim echem u naszych sojuszników i co jawnie wskazuje na inspiratorów tych burd.

Przy okazji dyskusji o ACTA pojawiają się tego rodzaju kłamliwe opinie, że to za naszych rządów weszły lub wchodzą w życie ustawy, które ograniczają wolność słowa i wprowadzają właściwie nieograniczoną kontrolę państwa nad obywatelami naszego kraju. A przecież wiadomo, za czyich to rządów panowała najbardziej mordercza atmosfera i za czyich to rządów unosił się na każdym kroku opar podejrzliwości! Komu więc – pytamy – zależy na powrocie Sami Wiecie Kogo?

Ostatnią sprawą, jaką chcielibyśmy poruszyć, to ogłoszone właśnie wyniki kontroli Najwyższej Izby Kontroli. NIK twierdzi, że nieprawidłowości w 36. specjalnym pułku lotnictwa powodowały ryzyko dla życia i zdrowia przewożonych rządowymi samolotami najważniejszych osób w państwie.

W sprawozdaniu padają sformułowania typu: „Do końca 2010 roku obowiązywał tam system szkolenia z lat 70. XX wieku. Pułk nie mógł wykonać szkoleń na symulatorach, bo nie otrzymał zapewnienia, że otrzyma środki na ten cel. Szkolenia załóg samolotów Tu-154 i JAK-40 odbywały się w języku rosyjskim, choć wielu pilotów go nie znało.... Kolejni ministrowie obrony wiedzieli o problemach, ale nie robili nic w tym kierunku”.
Otóż z całą stanowczością musimy stwierdzić, że nasz minister obrony nie ma sobie w tej sprawie nic do zarzucenia. Zapewnił nas, że sam osobiście zdecydował – i to dwukrotnie – o podwyżkach dla pilotów 36. specjalnego pułku lotnictwa, kiedy ci chcieli z niego odejść. Stwierdzamy też, że raport NIK jest tendencyjny i nie bierze pod uwagę tych wszystkich usprawnień, jakie nasz minister sam osobiście wprowadził na polu szkolenia pilotów po katastrofie CASY w 2008 roku – tak, by kolejne tego rodzaju tragiczne wypadki nie miały miejsca.

Dziękujemy bardzo za uwagę. Niestety, zadawanie pytań nie jest przewidziane w programie konferencji. Dobranoc państwu!

Sebastian Równy