Jeszcze parę lat temu w roli ekspertów w tego rodzaju rozmowie wzięliby udział – bo ja wiem – psychologowie, karniści, wiktymolodzy, może socjolog jakiś...

Tymczasem specjalnie dla tych wszystkich naiwniaków, którzy płacą abonament, głupoty gadały dwie telewizyjne gwiazdeczki, których podstawowym osiągnięciem intelektualnym jest opanowanie pamięciowe ról w serialu „M jak Miłość”. O, przepraszam, Cichopek przecież napisała kilka książek. Jak to było? „Sexy Mama. Bo Jesteś Kobietą” i „Sexy Mama. Jedz, chudnij i ciesz się sobą!”. A Koroniewska zajęła trzecie miejsce w „Tańcu z gwiazdami”!

Gwoli ścisłości – w programie wystąpiły również – zdaje się – nawet dwie panie psycholog. Ale nie oszukujmy się – przy takim zestawie celebryckim w ogóle nie były one istotne.

To mi pasuje do ogólnego obrazu. Ostatnio coraz częściej mam wrażenie, że jakiś złośliwy demiurg boleśnie drwi sobie z nas, wykrzywiając, wykręcając ten świat jak w krzywym zwierciadle. Niby jest normalnie, ale wszystko podmienione, fałszywe, tanie, przenicowane, podszyte tandetą.

Jakiś czas temu na przykład pewien polski oficer w łeb sobie strzelił. Znaczy – honorowy. W końcu dotąd żołnierze i politycy w łeb sobie strzelali, by z honorem wyjść z trudnej sytuacji. Więc szacunek.
Zaraz jednak okazało się, że ten oficer to nie w łeb, a w policzek, nie strzelił, a się zadrasnął i nie po to, żeby życie skończyć, ale żeby poprzeć swojego szefa.

Więc niby wszystko normalnie, ale... to jak ze starym kawałem o tym, że na Placu Czerwonym w Moskwie rozdają mercedesy.

Tak samo z tym zdolnym menedżerem, który wykończył (ukończył?) Stadion Narodowy w Warszawie. No piękny jest, stoi ten stadion jak nie powiem co. Więc słusznie się menedżerowi te pół bańki premii należy. Tylko, że budowa obiektu była strasznie droga, w części spartolona (ot, słynne kaskadowe schody na przykład), obiekt był otwierany już kilka razy (nowa świecka tradycja?) i odwoływane są kolejne imprezy, które się miały na nim odbyć...

A tymczasem pani minister od sportu biega wokół tego stadionu w gustownej ortalionowej kurteczce i czarnych legginsach. Niby wszystko w porządku – od sportu jest, więc biega, więc kulturę fizyczną krzewi. Ale na cholerę biega? Co tym bieganiem i wymachiwaniem ministerialnymi biodrami udowadnia, co chce osiągnąć? Gdyby się nad tym zastanowić, zgroza bierze. 

A jeszcze premier brew marszczy i zapowiada, że (drżyj menadżerze!) zastanowi się nad krokami prawnymi w sprawie zbyt dużej premii za spartolenie stadionu. Ba, mają się też odbyć poszukiwania odpowiedzialnych za „za złe sformułowanie umowy". No to pięknie, sprawiedliwego, srogiego mamy premiera – jak trzeba to przyłoży, nieprawość w kraju wypleni. Tyle, że jak człowiek sobie przypomni, że młodemu zdolnemu menedżerowi fuchę przy stadionie dał bliski kolega premiera, niejaki Miro...
Ale premierowi to nie szkodzi. Na przykład na stronie internetowej Kancelarii Premiera na Facebooku pojawiają się same przychylne wpisy. Ludzie premiera kochają po prostu. Tylko, że ostatnio okazało się, że ktoś ze strony usunął 7700 niepochlebnych wpisów...
Gdzie nie spojrzysz, patrzysz w krzywe zwierciadło.

Sebastian Równy